روان ما همچون رودخانه اي با انشعابات كوچك است كه اين انشعابات همان اعضاي مختلف سازنده

وجود و روان است كه همواره تحت تأثير عوامل فيزيكي ، شيميايي ، رواني و اجتماعي مي باشند .

همان طور كه انشعابات كوچك ولي گل آلود نمي تواند رودخانه ي عظيمي را گل آلود سازند ، استرس ها ، ناملايمات

و تضادهاي كوچك هم در روان تأثير مي گذارند ولي قادر نيستند روان انسان را متشنج و بيمار سازند .


در واقع روان سالم ناكامي ها و فشارهاي كوچك را تحمل و دفع مي كند و آرامش قبلي را پس از رفع فشارها باز مي يابد

. اكثر ما دوراني از احساس اضطراب ، افسردگي ، رنجيدگي بدون دليل با بي كفايتي در روبرو شدن با مشكلات زندگي را داشته ايم

. حال اگر اين ناملايمات و محروميت ها و استرس ها كه بر وجود انسان اثر مي گذارند شدت يابند و يا به طور دائم تكرار شوند

حامل آن بروز بيماري است ، لذا زيستن در دوراني كه تغييرات سريع اجتماعي و تكنولوژي به وقوع مي پويند ، كار آساني نيست

. در عين حال غير ممكن هم نمي باشد .بنابر اين بهتر است براي سلامت روان كه در زمره ي بالاترين نعمتهاست

اهميت بيشتري قايل شويم و اصول اساسي را در جهت رسيدن به اين امر مهم رعايت كنيم .


اصل اول : احترام به شخصيت خود و ديگران


اصل دوم : از شكست نترسيد .


اصل سوم : شناخت وافعيات ، عينك هاي بدبيني و خوش بيني بي حد و مرز را از چشم برداريد

و دنيا را بي واسطه نظاره گر باشيد .


اصل چهارم : پي بردن به علل رفتار ، مي توانيم با پيدا كردن علل هر رفتاري آن را كنترل كنيم .

اگر رفتاري مورد پسند است تقويت شود و از رفتاري كه مورد سرزنش است جلوگيري به عمل آوريم تا به سلامت روان خود كمك كنيم .


اصل پنجم : از تنبلي و بي تحركي دست برداريد


اصل ششم : گذشته را به دنبال خود نكشيد .


اصل هفتم : به موقع از ديگران كمك بخواهيد ( ميل به كمك خواستن از ديگران نمودار

پختگي عاطفي شخص است و نه نشانه ي ضعف )